Do supertestu trafiają dwa pojazdy niskich poziomów, A20 i T-26A, a także prototyp nowej mapy o nazwie Zatoka Fortecy.

Zatoka Fortecy

Nowa letnia mapa to lokalizacja o wymiarach 1100 × 1100 m, utrzymana we włoskim klimacie. Łączy w sobie miejską zabudowę z dużymi, otwartymi przestrzeniami. Jak zwykle znajduje się na niej kilka szczególnie ważnych obszarów.

1. Flanka mapy z zamkiem jest dobrze przystosowana dla pojazdów z ciężkim lub średnim pancerzem. Umożliwia realizację wielu stylów gry, oferując kilka dróg natarcia o różnych dystansach walki.
2. Ten obszar na wzgórzu w pobliżu zamku jest przeznaczony dla czołgów lekkich.
3. Na wzgórzach w pobliżu kręgów baz znajdują się pozycje dla niszczycieli czołgów. Pozwalają one graczom kontrolować środek mapy i wspierać sojuszników.
4. Mała, stara wioska na środku jest dobrym miejscem dla szybkich pojazdów. Stąd gracze mogą prowadzić działania na większości mapy (od miasteczka do zamku) i wspierać sojuszników. Jest to również główny obszar do początkowego wykrywania pojazdów przeciwnika.
5. Ulice miasteczka zapewniają zróżnicowane możliwości rozgrywki dla różnych typów pojazdów, ale głównie dla czołgów średnich i innych, szybszych maszyn.
6. Obszary za bazami są przeznaczone do rozgrywki w późnej fazie bitwy.

+ Rzuty mapy

A20

A20 to brytyjski czołg ciężki IV poziomu. Ten wczesny poprzednik A22 Churchill posiada podobnie szybkostrzelne działo, stosunkowo mocny pancerz przedni i długi pancerz boczny, który nadaje się do drapania boków.
Czołg ma niskie uszkodzenia na strzał wynoszące 55 PW i przeciętną mobilność, z maksymalną prędkością jazdy naprzód 24 km/h i cofania 14 km/h. W połączeniu z solidnym pancerzem te cechy sprawiają, że pojazd najlepiej nadaje się do przyjmowania na siebie ostrzału przeciwnika, przy jednoczesnym stałym zadawaniu uszkodzeń i nacieraniu na pozycje przeciwnika.

T-26A

Drugą nowością jest T-26A, radziecki czołg lekki III poziomu. To modyfikacja klasycznego czołgu T-26, wyposażona w działo artyleryjskie kal. 76 mm, strzelające zadającymi duże uszkodzenia, ale wolno lecącymi pociskami odłamkowo-burzącymi i przeciwpancernymi. Jego uszkodzenia na strzał wynoszące 180 PW są spore jak na ten poziom.
Ponieważ bazuje na podwoziu T-26, brakuje mu mobilności potrzebnej do szybkiego dotarcia na linię frontu — jego maksymalna prędkość jazdy naprzód to 36 km/h, a prędkość cofania wynosi 15 km/h. Zamiast tego lepiej nadaje się jako wsparcie z drugiej linii.